Pravoslavna crkva u Srbiji u suradnji s državnim službenicima obnavlja inkviziciju?!

 

PRAVOSLAVNA CRKVA U SURADNJI S DRŽAVNIM SLUŽBENICIMA OBNAVLJA  INKVIZICIJU!?

Val religiozne netrpeljivosti u Srbiji ne prestaje

Dnevne novine Kurir u Republici Srbiji objavile su 24. 01.2010 članak s naslovom „U sektama 200.000 Srba!“ autora  Katarine Martić Martić i Sanje Bosanac i to po nalogu i uz pomoć Pravoslavne crkve u osobama „Njegovog preosveštenstvo episkop Jegarski Porfirije“ i Zorana Lukovića glavnog inspektora SUP Beograd i direktora Centra za antropološko istraživanje protiv kojeg je bila podnesena tužba od Youth Initiative for Human Rights-BeogradZbog: krivičnog dela izazivanja nacionalne, rasne i verske mržnje, razdora ili netrpeljivosti iz člana 134. Osnovnog krivičnog zakona.“

Sudeći po velikoj i burnoj reakciji indirektno ožigosanih vjerskih zajednica koje su sugestivno prozvane sektama kao i po reakciji pojedinih istinskih demokrata Srbije i razboritih pravoslavaca članak je okarekteriziran kao ponovni poziv episkopa Jegarski Porfirija i državnog službenika Zorana Lukovića u ime Pravoslavne crkve i države svim “pravovjernim” pravoslavcima na obnavljanje religiozne netrpeljivosti prema nepravoslavcima, a to je u dijametralnoj suprotnosti duha ustava Srbije i EU. Budući da Srbija u ove dane traži puteve prema Europskoj Uniji pitanje je kako će Zemlje EU reagirati na ove diskriminirajuće poteze vrha Pravoslavne crkve te reakciju ministra unutarnjih poslova Srbije  Čačića, kao predstavnika vlade Srbije, na najnoviji val vjerske netrpeljivosti, izjavom da se mora sve uraditi da se djelovanje „sekti“ dovede pod kontrolu bez riječi osude ili distancije  netolerantnog iskoraka episkopa i njegovog službenika? Nismo mogli doznati kako želi dovesti tzv.sekte pod kontrolu.

 No, po njegovoj reakciji može se zaključiti da se politički vrh radije opredijelio za crkvene inkvizicijeske principe dovođenja pod kontrolu nego za ustavne principe EU. Pod tim predznakom pitanje je, koliko dug će biti put Srbije u EU?

Što se događa u Srbiji po vjerskom pitanju?

 Pravoslavna crkva po principima svoje sestre Katoličke crkve (npr.u Hrvatskoj) diktira državi koje vjere smiju biti građani Srbije. Za nju bi bilo najbolje da svi budu pravoslavci. No, budući da postoje mnoge vjerske zajednice, Pravoslavna crkva želi da država prizna zakonom samo neke od njih i to po uzoru na Hrvatsku. Naime, da prizna tzv.povijesne vjerske zajednice a to su, osim Pravoslavne crkve još i Katolička crkva, Islamska zajednica i Židovske vjerske zajednice. Sve ostale su, iako uredno prijavljene, po diktatu Pravoslavne crkve, kategorizirane po nacionalnoj i teološkoj osnovi sekte i kao takve nepoželjne u Srbiji.

Budući da ih se ne može istrijebiti ognjem i mačem, kao u vrijeme sv.Save (kada je Pravoslavna crkva na tisuće Srba Bogomila masakrirala, spalila i poubijala) danas želi ta ista crkva u suradnji s državom isti cilj postići najmodernijim inkvizicijskim psiho-metodama, a to su duševno-ubijanje na stratištu gubitka dobrog glasa i to javnom klevetom putem medija te političkim i crkvenim javnim istupanjima.

Kako to funcionira? Metode psiho-klevete proizvodi sam vrh Pravoslavne crkve, konkretno danas, episkop Jegarski Porfirije i državni službenik za sekte Zoran Luković kao glavni inspektor SUP Beograd i direktor Centra za antropološko istraživanje, a kako je to vidljivo u najnovijem članku Kurira od 24. 01.2010, dakle s legitimacijom crkvenog i državnog aparata.  

Episkop Jegarski Porfirije i državni službenik Zoran Luković kao moderni inkvizitori po uzoru povijesnih inkvizitora istoka i zapada!

Inkvizicijska suradnja crkve i države nije nešto novo. Ona je stara koliko i njihova koalicija –cca 1600 godina, točnije od tzv. milanskog pakta 413 god. kojeg su sklopili car Konstantin i tzv. vrhovni episkopi europskih kršćana koji do tada nisu poznavali centralno uređenje crkve. To je ujedno i rođendan nove Rimokatoličke crkve koja je iz svojeg naziva, neobjašnjivo, izbrisala pridjev kršćanska ili Kristova crkva. Budući da nisu sve tadašnje kršćanske crkve priznale taj pakt može se reći da se   Katolička crkva odcijepila od prvotnog kršćanstva.

Današnji teolozi bi rekli, postala je i ostala sekta. To isto čini Pravoslavna crkva 1065. godine odcjepljenjem od Katoličke crkve i tim aktom postaje i ostaje sekta sekti do dana današnjeg.

Naravno da će se sada čitaoci pitati kojim pravom i po čijem učenju sada te dvije ne-kršćanske sekte progone danas manje vjerske zajednice? Pitanje je legalno jer je poznato da Isus nije učio: klevećite, mučite, progonite i ubijajte u ime Boga nepravoslavce i nekatolike kao što su to činile i čine te dvije crkve?

 Kojim psiho-metodama se služe episkop Jegarski Porfirije i državni službenik Zoran Luković danas?

 Metode su stare isto toliko kao i sotonine odjeće u kojima su agitirale svećeničke kaste svih vremena od progona starozavjetnih proroka, Isusa iz Nazareta, srednjovjekovnih velikih muževa i žena, od progona vještica, Židova, u Hrvatskoj pravoslavnih vjernika, a u drugom svjetskom ratu od strane katoličkih svećenika-franjevaca pa sve do današnjih progona malih vjerski zajednica tzv.sekti.

Svećenička kasta uvijek agitira po istom principu te je to i njezina legitimacija po kojoj se prepoznaje njezin inspiracijski duh. Pročitamo li spomenuti članak u Kuriru od 24. 01.2010 – ustanovit ćemo da je isti članak bio već objavljivan u drugim srpskim glasilima. Što to znači? Metoda je slična gore opisanoj metodi: najprije kleveta i to  opisivanjem i širenjem najogavnijih zločina prema čovjeku i čovječanstvu, npr.prakticiranje ritualnog ubijanja životinja, služenje mise na groblju u vezi s đavolom, zavođenje djece, trovanje bunara – sve je to popraćeno krvavim i groznim fotografijama.

Da budemo jasni: nitko ne niječe da se tu i tamo takvi zločini ne događaju, i da su se događali, te su stoga i za osudu.  No, na taj način  pokušati u javnosti izazvati strah a onda na indirektan način čitateljima sugerirati odbojnost i mržnju spram drugih vjerskih zajednica, kao što je to učinjeno u Kuriru, kazneno je djelo protiv tolerantnosti i vjerske trpeljivosti. I to ne samo u Srbiji.

Na način kao kao štio je to učinjeno u Kuriru, u povijesti su bili organizirani križarski ratovi s blagoslovom svećenstva, patrijarha i papa.

Na istim principima i po istim metodama funkcionirali su i koncentracijski logori, holokaust i Jasenovac i ne tako davno i Srebrenica s poznatim rezultatima – na stotine i stotine milijuna žrtava. I to sve – u ime Boga.

Zadaća svakog demokrate bilo vjernika ili nevjernika je da spriječi začetak zločina koji se čine vjerskom i političkom netolerancijom, kao što je to i ovdje sliučaj.

Kako? Kroz institucije pravne države u duhu ustavnosti i zakonitosti.

 Kurir

 Republika Srbija

 24.januar 2010.

Katarina Martić Martić

Sanja Bosanac

 http://www.kurir-info.rs/clanak/vesti/kurir-24-01-2010/u-sektama-200-000-srba

U sektama 200.000 Srba!

Srbijom hara više od 150 sekti, od satanističkih do hinduističkih, a primarni cilj su im oni koji su najranjiviji – deca

BEOGRAD – U Srbiji 200.000 ljudi učestvuje u radu neke sekte! Od 20 najmasovnijih sekti koje deluju po celom svetu, njih 15 je preko svojih filijala i predstavnika prisutno i kod nas.

– Prvo zakolju psa ili mačku, a zatim njihovom krvlju poprskaju pecivo, najčešće žu-žu. Zatim u iskopanoj raki groba za sutrašnju sahranu pročitaju „Očenaš„ naopačke. Onda se naduvaju, napiju, i tako proslave prijem novog člana – opisao nam je crnu misu satanističkih sekti Dimitrije Pastuović, potpredsednik Udruženja za zaštitu građana sekti i mentalne manipulacije „Bedem“.
– Ove mise se završe tako što novog člana ostave da prespava u iskopanom grobu.

Satanine vojvode

Udruženje „Bedem“ je od 2002, kada je osnovano, angažovalo na stotine roditelja dece koja su dospela u kandže neke od sekti, čiji se broj u poslednjih nekoliko godina u Srbiji drastično povećao. Prema nezvaničnim podacima, u Srbiji ima više od 150 sekti, pod čijim je uticajem oko 200.000 ljudi.
– Najagresivnije domaće satanističke sekte su Crna ruža, Crni škorpioni, Satanine vojvode i Satanski vitezovi, koje vrbuju mlade uzrasta od 12 do 20 godina, najčešće preko interneta, besplatnih kurseva stranih jezika, putovanja u inostranstvo i akcije navodnih humanitarnih organizacija – kaže Pastuović.
– Sekta je bolest zavisnosti i treba je lečiti – poručuje Ljubomir Manojlović iz „Bedema“. – Okupljanjem kroz rituale i priču duhovnih vođa, mozak počinje da luči dva narkotika, endorfin i dopamin, koji izazivaju posebna raspoloženja, kao što to čine i droge. Žrtva u međuvremenu postaje zavisna i ima potrebu da se vraća kod vođe. U takvim situacijama najlakše ju je fizički odvojiti, ali tada nastaju psihički problemi, koji se leče dugotrajnim terapijama i uz saradnju cele porodice, a njihovo trajanje zavisi od perioda provedenog u sekti, ali u proseku je potrebno da prođe 22 meseca.

Poučan primer za iskustvo sa satanistima je slučaj devetnaestogodišnje Ivane K. iz Novog Beograda, koja je skoro godinu dana „služila Satani“.
– Zbog razvoda roditelja osetila sam se odbačenom. Sve je počelo kad me je drugarica pozvala na žurku koja je izgledala, u najmanju ruku, čudno. Svi su bili obučeni u crno, a posle dva sata „domaćin“ nas je pozvao na groblje – priča Ivana. – U prvi mah sam se uplašila, ali pošto su me ostali lepo prihvatili, odlučila sam da pođem s njima. Sutradan je usledio drugi poziv, a ubrzo su se sastanci na groblju pretvorili u orgije, koje su trajale do svitanja…
Roditelji su posle nekog vremena u Ivaninoj sobi pronašli „ekstazi“, posle čega ju je otac pratio i otkrio da odlazi na groblje. Bilo je potrebno mnogo truda ljudi iz policije i medicine, a ponajpre njenih roditelja, da se iščupa iz kandži satanističke sekte.

Nažalost, većina nije te sreće…

Zoran Luković, glavni inspektor SUP Beograd i direktor Centra za antropološka istraživanja, kaže za Kurir da država ne čini apsolutno ništa kako bi građane zaštitila od ovakvih i sličnih organizacija koje manipulišu ljudima.
– U Srbiji je trenutno veoma aktivna sekta koja je promovisala prostituisanje mladih, a danas se sakriva ispod plašta humanitarne organizacije koja obilazi kampove za raseljena i napuštena lica i lica bez roditelja – kaže Luković.
Prema njegovim rečima, naročitu pažnju treba obratiti na neopaganski talas koji je zahvatio Srbiju i koji je specifičnost ovog podneblja.
– Raste broj vidovnjaka, šamana, astrologa, raznih agencija za magiju ili skidanje magije koji se bave okultizmom i koji samostalno okupljaju na hiljade ljudi – od Subotice do Surdulice. Suština je da svi oni spadaju u gurue. Širom zemlje gotovo svakodnevno izvodi na stotine i stotine seansi u koje spadaju razna „magijska“ okupljanja, ali i grupne meditacije i joga – tvrdi inspektor Luković.
Crna magija

U seoskim sredinama ima više „magije“ i neopaganskih rituala, naglašava inspektor, dok u gradovima ljudi dospevaju u sekte na drugi način.
– Stanovnicima gradova neće prići neko i učiti ih kako se radi magija s telećom dlakom ili sa korenom bagremovog drveta, iglicama belog bora… Takve stvari nude ljudima u selima, dok se građanima nude besplatni kursevi za učenje stranih jezika, putevi u inostranstvo, metode pomoću kojih se, navodno, čuva mladost i lepota, kursevi za podizanje koeficijenta inteligencije – kaže Luković.

Njegovo preosveštenstvo episkop Jegarski Porfirije, koji aktivno učestvuje u borbi protiv širenja sekti u Srbiji, kaže za Kurir da su naročito opasne sekte koje se kriju iza hinduističkog učenja.
– Oni su vukovi u jagnjećoj koži koji putem meditacije i joge posle nekog vremena menjaju psihu osobe, kod koje ubrzo dolazi do frustracije, rasejanosti, nemira, nepoverljivosti prema drugima i otuđenja od porodice. Roditelji potpuno izgube decu, a da nisu ni postali svesni šta ih je snašlo – objašnjava episkop i ističe da su mnogi nekadašnji pripadnici sekti u manastirima pronašli utočište. Prema Porfiriju, crkva pruža pomoć svakome ko se obrati, ali na silu ne može da deluje.

Verske grupe registrovane u Srbiji

1. Crkva Isusa Hrista svetaca poslednjih dana (Mormonska crkva)
2. Prahrišćanska zajednica
„Univerzalni život“
3. Zapadnopravoslavna crkva
(ranije Starokatolička crkva)
4. Ošo Radžniš
5. Red mistične ruže – Ordo rosae
misticae
6. Sathdža Sai Baba
8. Univerzitetski krstaški rat za Hrista
9. Ordo Templi Orientis – Red orijentalnih templara Gnostička katolička crkva – Sveti gral
10. Internacionalna škola zlatnog ružinog krsta (rozenkrojceri)
11. Unifikaciona crkva
12. Bela gnostička crkva – Ega
13. Hristova duhovna crkva – Pentekosti
14. Savez baptističkih crkava
15. Hristova crkva Malo krštenje
16. Zajednica sedmog dana adventista Reformni pokret
17. Savez za transcendentalnu
meditaciju Srbije – TM
18. Reformski pokret adventista Sedmi dan
19. Slovačka evangelistička crkva
20. Hristova crkva jevanđeoske braće
21. Jehovini svedoci
22. Vaišnavska verska zajednica Veda
(Hare Krišna)
23. Hristova crkva
24. Novoapostolska crkva
25. Sai centar za univerzalni duhovni
centar i obrazovanje
26. Društvo za očuvanje drevne kulture i tradicije Tibet – Džokčen
27. Protestantska verska zajednica
28. Nazareni
29. Slobodna crkva
30. Udruženje za izučavanje i primenu
puta potpune duhovne samorealizacije sistemom Praksa istrajne molitve
31. Crkva božja
32. Hrišćanska adventistička crkva
33. Božija deca
34. Reč života
35. Međunarodna Hristova crkva
36. Sukio Mahikari
37. Crkva skupštine božije
38. Šri Činmoj
39. Anglikanska crkva Svete Meri

Masakri u režiji Satane

1993. Vranje

Vojnik sa istetovirane tri šestice usmrtio je osmoricu mladića na spavanju u Vranjskoj kasarni, posle čega se ubio.

1996.Beograd

Dve maloletne devojke iz Beograda, Nataša i Marija, izbole su Natašinu baku Kosaru sa 133 uboda kuhinjskim nožem. Nataša se na sudu branila da je bila zavedena satanizmom. Marija Bogdanović je osuđena na osam, a Nataša Novaković na 10 godina zatvora.

2001.Aleksinac

U Aleksincu je muškarac iz Slovenije ubio devojku i nožem joj po glavi ispisao satanističke simbole. Iste godine, u Vučkovici pored Čačka spaljena živa starica

2002.Beograd

Andrea Jevtić i Filip Tomović, učenici trećeg razreda gimnazije „Sveti Sava“, izvršili su samoubistvo. Istraga je utvrdila da su bili članovi sekte „Crna ruža“.

2004.Beograd

U Belom potoku otkriveno leglo satanista, kuća u koju su se održavali rituali i seanse. U kući je policija pronašla spise sa imenima političara koje su članovi sekte nameravali da likvidiraju.

2007.Novi Banovci

Danijel Jakupek iz Novih Banovaca, u kadi u svojoj kući, nožem i testerom usmrtio dečaka, a potom u šumi i njegovog ujaka. Delove tela, kao i oružje ubacio je u bure, a zatim u Dunav. Policija u njegovoj kući pronašla više satanističkih knjiga.

2007.Batajnica

Goran Alfirović iz Batajnice ubio je svog dedu, a posle neuspešnih pregovora s policijom da se preda, počinio je samoubistvo. Tokom višečasovne drame, dovoljno glasno da se čuje, govorio je o svojim „prošlim životima“, tvrdeći da je bog. Njegova majka izjavila je da je Alfirović pristupio satanističkoj sekti tokom služenja vojnog roka.

Kako prepoznati

dete koje se uplelo u mrežu verske sekte?
Naglo je promenilo način života
Ima nove prijatelje, s kojima ne želi da upozna porodicu
Izlazi iz kuće uvek u isto vreme, bez objašnjenja kuda ide i kad će se vratiti
Usvaja nov način oblačenja
Psihički se isključuje iz događanja u porodici
Na roditeljske pokušaje razgovora ima običaj da kaže: „Vi ste svoju biološku dužnost ispunili, ja imam pravo da biram svoj put“.
Problem nastaje kad roditelji promene u ponašanju deteta pripišu pubertetu i adolescenciji i odmahuju rukom u stilu „proći će ga bubice“. Kad shvate da promene u ponašanju ne izazivaju „tinejdžerske bubice“ već gurui neke sekte, obično je kasno za reakciju.

Sekte uglavnom imaju isti način „regrutacije“ novih sledbenika. Naime, oni obično pošalju svoje „izviđače“ u školsko dvorište kako bi osmotrili koja deca beže sa časova, imaju lošiji uspeh, poremećene odnose s vršnjacima ili pokazuju sklonost ka nekim porocima.

Potom slede slatke reči, vrbovanje i – izvršenje paklenog plana.

Jehovini svedoci: Nismo sekta!

– To što nas nazivaju sektom krajnje je uvredljivo! Jehovini svedoci su registrovani kao verska zajednica u svim zemljama Evropske unije. Pošto postoje razne priče kako se na našim sastancima vrše razvratni rituali i obredi, želim da naglasim da su svi sastanci otvoreni za javnost, tako da svako može doći i uveriti se da su to besmislice – rekao je za Kurir Rajko S. iz Jehovinih svedoka, zadužen za odnose s medijima. Prema njegovim rečima laž je da članovi Jehova moraju celu imovinu prepisati organizaciji.

4 misli o “Pravoslavna crkva u Srbiji u suradnji s državnim službenicima obnavlja inkviziciju?!

  1. NIJE LI CRKVA USLA U VRTICE I SKOLA NA VELIKA VRATA I NE SPROVODI LI ONA ”ISPIRANJE MOZGOVA” KROZ SVOJE OBREDE I DOGME. MLADI I DECA SE NE MOGU SLOBODNO RAZVIJATI A DA IH CRKVA NA NEKI NACIN NE ZOVE U SVOJE REDOVE. 27.01 SLAVLJEN JE SV. SAVA U SKOLAMA U SRBIJI, POPOVI SU SOLAZILI I IZVODILI SVOJ RITUAL . GDE JE TU ODVOJENOST CRKVE OD DRZAVE. S’KOJIM PRAVOM VECINA KRSI USTAV I ZAKON O RAVNOPRAVNOM DRUSTVU. MORAJU LI I ATEISTI I PRIPADNICI DRUGIH RELIGIJA DA UCESTVUJU U OVIM OBREDIMA SPC U SKOLAMA NA KOJE DRZAVA GLEDA BLAGONAKLONO I DOZVOLJAVA.

    Sviđa mi se

  2. Faraone,faraone !
    Kojeg lica bio,ma gdje se skrio.
    Sjeti se pošasti,bolesti,glada i kuge.
    Sjeti se oluje,najezde skakavaca,obada,komaraca i žaba.
    Crvene vode i guste tame,kroz koju svjetlost ne dopire.
    Sjeti se sjetve,Tvoje žetve.

    Sviđa mi se

  3. Ma krasno, a je sam mislio da je kod vas u srbiji takvo razmišljanje strano, a da je pravoslavna crkva malo ispred katoličke po tom pitanju, ali očito da je zaostalost identična. Slažem se da su sekte i gurui i sotonizam uglavnom nazadna negativna i
    loša tijela, ali ovo je sramotno, crkva se žali na nekoga tko pokušava napraviti što
    su oni radili vijekovima da bi se danas našli tu gdje jesu.
    Ali (moš si mislit)”strahovati” od Ordo Templi Orientisa ili Wicce, a prihvaćati islam pod racionalno koji će ionako uskoro pokosit nas hrvate i srbe i ostale europljane ako ne i više je besmisleno.
    Ja sam Kristo-pogan, jedan jedini svoj guru svoje sekte, pa da vidim tko će se usudit prozvat me sotoninim djelatnikom i probat me protjerat ili socijološki ubit, taj je pokopo samog sebe pred svojim bogom.

    Sviđa mi se

Komentiraj

Popunite niže tražene podatke ili kliknite na neku od ikona za prijavu:

WordPress.com Logo

Ovaj komentar pišete koristeći vaš WordPress.com račun. Odjava /  Izmijeni )

Google photo

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Google račun. Odjava /  Izmijeni )

Twitter picture

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Twitter račun. Odjava /  Izmijeni )

Facebook slika

Ovaj komentar pišete koristeći vaš Facebook račun. Odjava /  Izmijeni )

Spajanje na %s